16 Aralık 2017 Cumartesi
Ebru Maral Minareci

Ebru Maral Minareci

Çıktı Al

Tüm Yazılarını Listele

Çok Özledim...

Ebru Maral Minareci

21 Kasım 2017 tarihli yazısı

Bir insan ömrü boyunca pek çok sevdiğini kaybedebilir.

Bu çok sevdiğiniz bir kediniz bile olabilir.

Ayrılık insana belki de en çok acı veren şeydir.

Bir çok çeşidi var ayrılığın.

En acısı ölüm ayrılığı.

Hani hep derler ya Allah ölüm ayrılığı vermesin diye.

Başka bir yere taşınmak,yeni bir işe başlamak,sevgilinizden veya eşinizden ayrılmak ama en acısı ölüm ayrılığı.

Şimdi bir düşünelim hayatımızda yan kapı komşumuzu kaç kez görüyoruz,babannemizi kaç kez ziyaret ediyoruz,yabancı ülkedeki arkadaşımızla yılda kaç kez görüşebiliyoruz?

Gibi pek çok örneği koyun yan yana ve düşünün.

En çok kimleri görüyoruz ve vakit geçiriyoruz?

Ya ara ara görüştüklerimiz?

Pek de görüşemediklerimiz?

Bayramdan bayrama gördüklerimiz?

Aslında en çok gördüğümüz kişiler eğer çalışıyorsak iş yerindeki arkadaşlar ve yöneticiler.

Çalışmıyorsak en sık komşu ya da gün arkadaşlarımız diyebiliriz.

Bir de çekirdek ailemiz tabi ki.

Kendi anne babamızı bile aynı şehirde haftada bir belki görüyoruz hele başka şehirde ise ayda bir bile değil.Yakınımızı ,tanıdığımızı kaybettiğimizde aslında onunla ne kadar da az vakit geçirdiğimizi düşünün.

Yaşasaydı kaç kez daha görüşecektik kim bilir.

Tabi başka şehre ya da ülkeye giden yakınımız için de aynı şey geçerli.

Okul yıllarında dolu dolu serüvenler yaşayıp anımsadığımızda hala gülümsediğimiz anıları biriktirdiğimiz arkadaşlarımızla ne kadar sıklıkla görüşür olduk?

Belki de hiç.

Kim bilir nasıl bir hayatı var,evli,çocuklu mu yoksa bekar mı?

Ya sokakta çelik çomak oynadığımız,yakan topta kaçmaya çalışırken çarpıştığımız,komşu teyzeden bir bardak ile suyu birlikte  aynı bardaktan içtiğimiz ve her şeye güldüğümüz çocukluk arkadaşlarımız nerede?

Ayrılmak,kaybetmek sadece toprağa gömmek değildir,yaşarken kayıplarımız var bizim,bulamadığımız,yakalayamadığımız zamanlara hapsettiklerimiz var.
İnsanların hayatı tek düze.Günler birbirini öyle bir kovalıyor ki sanki son treni yakalamaya çalışıyor gibiyiz.
Sevdiklerimizin artık sesini duyamamak,onlara sarılamamak ,istediğim zaman yanına gidememek o kadar zor ki aslında.
Kaybettiklerimizin içinde kendimizi ve ayrılıkların getirdiği günleri aralamak için sevdiklerimize biraz daha fazla vakit ayırmak istiyorum ve siz de bunu isteyin ve istemekle kalmayın buna sahip olmak için bir şeyler yappın,bir şeylerden vaz geçin yeni bir şeylere başlamak için.
Ben tüm kayıplarımın hepsini çok özlüyorum.
Çocukluğumu,sonrasını,kaybettiğim tüm insanları çok özlüyorum.
Daha da özlem duyacağımı bildiğim kişiler için zamanımı har vurup harman harcamıycam.
Siz de sevdiklerinize zaman ayırın,sonra zamanınız olsa da onlar ya da siz olmayabilirsiniz...
Yorum Yaz

Adınız :

Yorumunuz :

Okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan gazetemiz hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Yorumlar
Yorumlar yükleniyor...
Kocaeli Bizim Yaka Gazetesi

Karabaş Mah. Şehabettin Bilgisu Cad. Cebesoy Sok. Esentığ Apt. Kat: 1 (Eski Valilik Karşısı) İzmit KOCAELİ

İzmit Telefon: (0 262) 325 41 00

Bu sitenin sahip olduğu tüm resim, yazı ve makale hakları Bizim Yaka Gazetesi'ne ait olup kaynak gösterilmeden izinsiz bir biçimde kullanılamaz.
Yeşil Doğa Evleri Beykar bbs inşaat romatem İBRAHİMOĞLU 2017 Ford
Ekcan ÖZEREDEM İNŞAAT Medicalpark BasiskeleSanayi ACARLAR TURİZM YENİ konak_dr